Persoonlijke hulpmiddelen

Alain Berenboom, geïnspireerd door Watermaal-Bosvoorde

Een korte blik op het indrukwekkend cv van Alain Berenboom volstaat al om te begrijpen dat je hier met een uitzonderlijk iemand te maken hebt: advocaat, kroniekschrijver, romanschrijver, voormalig docent aan de universiteit …  Een man die meerdere keren door de literaire kritiek werd gelauwerd en wiens romans met meerdere prijzen bekroond werden. Alain Berenboom is geboren in Schaarbeek maar woont al jarenlang in Watermaal-Bosvoorde.  Op … september zet onze gemeente hem ter gelegenheid van het feest van de Waalse Gemeenschap in de bloemetjes.

U heeft een heel druk leven, hoe slaagt u erin om alles in 24 uur rond te krijgen?

Het klopt, ik leef in 3D, met veel facetten. Maar dat geheel, die lappendeken is precies waar ik van hou en daarom is het ook iets dat ik met veel plezier in stand houd. Als jurist moet je een beetje romanschrijver zijn en omgekeerd … Mijn persoonlijkheid heeft nood aan dit geheel. Ik ben geen jurist voor den brode en schrijver voor het plezier … beide zijn met mekaar verweven … en staan ook met mekaar in verband: ik ben advocaat, gespecialiseerd in auteursrecht en ik ben ook schrijver… er bestaan veel gelijkenissen tussen beide activiteiten.

In de politieserie Michel Van Loo, bevinden we ons in het naoorlogse België. Mist u dat België?
Ik heb 13 romans uitgegeven en de politieserie met Michel Van Loo en Monsieur Optimiste zijn de enige verhalen die zich in het verleden afspelen. Ik houd van deze mengeling: van de hedendaagse roman duik ik het verleden in met de roman van Michel Van Loo. Bovendien denk ik dat je geen romanschrijver kan zijn als je niet ook een beetje nostalgisch aangelegd ben. Het is moeilijk om niet in het verleden te schrijven, dat gaat nu eenmaal beter dan in het heden. Het verleden voedt het heden.

Uit de serie Michel Van Loo blijkt de diepe tederheid die u voor uw land koestert …

Périls en ce royaume, het eerste boek van de serie, is tijdens de regeringscrisis van 2007 tot stand gekomen. Voor het eerst voelde men heel duidelijk dat de mogelijkheid bestond dat het land gesplitst zou worden. Ik wilde een roman schrijven over een onderwerp dat me pijn deed en me ook echt aan het wankelen bracht. De titel drong zich gewoonweg op. Ik heb geprobeerd om deze roman in het heden te schrijven maar het lukte niet. Dus ben ik tot de bron, tot mijn geboortedatum (1974) teruggekeerd en tot het begin van het moderne België. Vervolgens ben ik gewoon bezig gebleven omdat me dat beviel. Maar meer nog dan een politieonderzoek is de serie van Michel Van Loo een verhaal waarin sprake is van de koningskwestie, de kolonisatie, de immigratie, het naoorlogse communisme, Israël…

En uw roots, uw Joodse identiteit …

Ja, dat klopt, mijn roots komen sterk naar boven in Hubert, het personage met dezelfde voornaam als mijn papa, die overigens net als hij ook apotheker is. En vooral in La recette du pigeon à l’italienne, waar hij als gids van Michel Van Loo optreedt. En in Monsieur Optimiste die volledig op het leven van mijn vader geïnspireerd is.  

Toen u klein was, heeft u in Schaarbeek gewoond. Hoe bent u in Watermaal-Bosvoorde terecht gekomen?

Via mijn partner. Zij is daar geboren. Haar grootvader was een van de eerste bewoners van Le Logis. Watermaal-Bosvoorde is altijd een beetje gevrijwaard gebleven, ongetwijfeld omdat het door de spoorweg van de rest van Brussel afgescheiden is. Daarnaast is het landelijk gebleven zonder te veel stoeffer te zijn zoals Ukkel. Deze verscheidenheid is vanuit maatschappelijk standpunt daarenboven heel interessant. Zonder het intellectuele aspect te vergeten want veel grote creatieve geesten, onder andere Hergé, Franquin … hebben hier gewoond. En dat is ook niet min.

Wat zijn uw lievelingsplaatsen in de gemeente?
Ik denk altijd met heel veel tederheid aan le Logis waar ik heb gewoond. De sociale architectuur heeft iets fabelachtigs, iets fascinerend. Het is een ongelooflijk model van maatschappelijke integratie: iedereen loopt iedereen tegen het lijf in de steegjes, op de pleintjes … Ik houd ook veel van le Studio op de Drie Linden. Het is een fantastisch mooie ruimte die zich uitstekend leent voor opvoeringen, maar die jammer genoeg weinig wordt gebruikt. En dan is er ook nog het woud dat op 20 minuten wandelen gelegen is. Je trekt de deur achter je toe, gaat de stad in en komt uit in een groot, geheimzinnig woud waar je jezelf er opeens op betrapt dat je op zoek bent naar het huis van de menseneter …

Wat vond u ervan dat de gemeente u in de bloemetjes heeft gezet?

Ik ben erg verbaasd, maar vooral vereerd.  Deze ceremonie waarbij de gemeente elk jaar een culturele persoonlijkheid in de bloemetjes zet, bewijst dat Watermaal-Bosvoorde een gemeente is van creatieve geesten, schrijvers, schilders, musici …  Dat er zoveel kunstenaars in onze gemeente zijn, betekent dat onze gemeente ook een inspiratiebron voor hen is. Ik ben een doorgeefluik in deze keten die aantoont hoe belangrijk Watermaal-Bosvoorde cultuur en de schepping vindt. Daarenboven wordt op 12 en 13 oktober in l’Espace Delvaux een stuk opgevoerd dat uit mijn boek Monsieur Optimiste komt en op 12 oktober zal ik in de bibliotheken zijn ter gelegenheid van Quelqu’un livre…  Nadat mijn werk in de bloemetjes is gezet, wordt het letterlijk in de schijnwerpers gezet. Wat kan je meer wensen?

 

Het feest van de Waalse gemeenschap gaat door op 24 september om 17 uur in de Raadszaal van het gemeentehuis. Iedereen welkom!

 

 

Document acties